|
|
|
|
|
بشاگرد یکپارچه نور، درست مانند آفتاب دمادمش بشاگرد تکه ی گمشده ای از بهشت بشاگرد جلوه گر همه ی خوبی ها و زیبایی ها دیدم مردمانی را که در هیچ جای جهان یافت نمی شوند... دیدم انتهای مهربانی و صفا را... چه زیبا بود زندگی بی ریا و بی آلایششان نوشیدم از جام محبتشان و از این پس درست مانند آب که مایه ی حیات است تشنه ی این جام لبریزم کاش باز هم ساقی پیاله ای بر گیرد و نصیبم کند.
|
||
|
+
نوشته شده در بیست و چهارم مرداد 1386ساعت 18:27 توسط <-...
|
|
||